Birileri altın değerinde olduğu halde çöp muamelesi görüyorsa, diğeri ise geleceği parlak ollmamasına rağmen gümüş muamelesi görüyorsa aradaki fark nedir?
Evet bazen bir cümle ile uzun anlatmaya çalıştığımız hayatı anlamaya yeter.İnsanların gerçek değeri nelerdir ? Sahip oldukları mı ? Söyledikleri mi ? Kendini nasıl gösterdiği mi ? Yoksa ona biçilen değeri mi ?
Bizim en büyük yanılgımız değerli olmak, değerli görülmek aynı şey olduğunu bilmemizdir. Bazen gerçekten değerli bir insan sesiz olduğu için fark edilmeyebilir,Çok emek harcayan kişiler emeğini anlatmadığı için geri planda kalabiliyor.Bilgisiyle, karakteriyle, iyi niyetiyle var olan biri ve kendini
olduğundan daha büyük, daha güçlü gösterdiği için diğerinin gölgesinde kalabiliyor.
Parlak görünen şey değerli sayılabiliyor . Biz insanların kaynağınsa değil ışığına bakıyoruz . Güzel konuşan, bilgili. Kendinden emin konuşanı haklı, görünür olanı başarılı, etrafıda kalabalık ile çevrelenmişse kıymdetli zannediyoruz.
Ancak parlamak ile değerli olmak arasında dağlar kadar fark var. Değerini anlatmak için kendini ortaya koymazlar.Onun değeri başkalarının ona isim
verdiği ile kendisini, ortaya koymaz. Bizler biliyoruz ki metal parçaları çok parlak görünürler hatta uzaktan bakıldığında gözümüzü alır.Ancak ışık değiştiğinde
üzerindeki parlaklık ışık yok olur geriye ne kaldığını görmek gerek. Bizler belki de ikili ilişkilerimizde ise yaşamı, arkadaşlıklarımızı toplum olarak birbirimize bunu sorgulamalıyız. Bizleri değerli kılanı göremiyoruz.Yalnız değerli gösterilirken mi herkesin bizi değerli bulması mümkün değil.Hayatta öyle insanlar var ki ne yaparsanız yapın görmek istemezler. Ne kadar emek harcarsanız harcayın , ne kadar iyi niyet gösterirseniz gösterin kıendi dünyadaki ölçüsüyle tartarlar.
Tamda bu noktada insanlar kendilerini sorgulamalı ‘’ Ben gerçekten değersiz miyim ?‘’ ‘’ Yoksa yanlış yerde mi değerlendiriliyorum ?’’ İnsanlar kıymetinin
bilinmemesi onun kıymetsiz olduğu anlamına gelmez.Tıpkı elinfdeki cevherin kıymetinin ne olduğunu bilmemesi gibi.
Kendi değerimizin başkalarının bize nasıl davrandığı üzerinden değerlendiremeyiz . Bugün sizin farkınsa varamayanlar yarın sizi fark edebilirler.İnsanlar kendilerini sürekli kanıtlamak zorunda kaldığı yerde yorulurlar.En büyük olgunluk herkesin sizi anlamasından geçer.Asıl mesele sizin kendinizin ne olduğunu bilmesidir.Çağımızın en büyük ihtiyacı çok parlayan değil gerçek değerli olanı görebilmektir.















0 Yorum