Her insanın sır gibi karanlık tarafı vardır aydınlıktan, aydınlıktan sakladığı
yaşantısı vardır.Kimileri aşikara yaşar kimileride sır gibi gizlide tutar.Her ne
koşulda olursa olsun neler yaptığımız önemlidir.
İnsanların zihninde ve bedeninde fark ettiği bazı değişiklikler ortaya çıkmasına
rağmen atlatamıyor. Örnekleyecek olursak uyku sıkıntısı, vücudunda uyuşmalar,
hiç neden yokken ağlaması,yemede artış , doymama hissiyatı,kaybetme
korkusu gibi gibi saymakla bitmez sınırsızdır. Bu sıkıntıların artması ile kendini
hastanede bulursunuz. İşte o an her şeyin değiştiğinin farkına varırsınız.
Yaşam koşulları, yaşanan doğa olayları, insanların insanlara verdiği zararlar ve
birçok sebeplerden dolayı insan psikolojisi bir yere kadar dayanır sonucunda
patlama noktasına gelir. Peki ne oldu da insanlar bunlar başına geliyor diye
sorgulamaya başlıyor .
Her insan farkında olmadan derin olaylar yaşaması sonucunda etkisi altına
alması ile sağlığının bozulmasına neden oluyor. Sanki kontrolünü kaybetmiş
kamyon gibi oraya buraya savruluyor.Sorgulamalar başlar acaba iş yaşamında
kaldırabilceğim yükten fazlasını mı yaptım.Herkese ,her şeye yetişme , yardımcı
olmaya çalışırken vücuduma fazlamı geldi bazı şeyler.
Tam bu noktada kendimize hiç zaman ayırmadığımızı, kendimiz için bir şey
yapmadığımızı fark ederiz.
Umutlarımız, hayallerimizi gerçekleştirmek için vakit ayırmamışız.Görmek
istediğimiz yerler, yapmak istediğimiz yapamadıklarımız, hayata geçirmek
istediğimiz projelerimiz gibi.
Neydi hayata geliş sebebimiz. Geliş amacımızı bulamazken kendimizden nasıl da
uzak kalmışız. Sağlığımız bozulunca anlıyoruz gerçeklerle yüzleşiyoruz.
Yaşamımızı düzeltmek için harekete geçiyoruz.Çevremizdekileri ve çevrede olan
biteni analiz ederek nelerle zaman kaybetmişsek neler aldık, neler verdiysek
arasındaki uçurumu görerek kararlılıkla projelerimizi hayata geçirmek için ilk
adımı atarak yol almaya başlıyoruz.
Başlamadan önce geçmişte yaşananlarda dolayı kendimizi affederek olması
gerektiği kadar ve gerektiği yerde insanları ayırırız .Kendimize geldiğimizde

sakin olmayı, doğru nefes almayı öğreniyoruz.Hep diyoruz ya her şey beyinde
biter .Ancak beynimizi, kalbimizi ve kendimizi tanımak için kendimizden
çıkmak gerek. Bazen öyle oluyor ya tam da her şey bitti ve tükenmişlik
noktasında yeniden doğuyor yeniden başlıyorsun hayata. Yıkılmışlıktan,
küllerinin yeniden hayat bulmasından sonra uçmayı öğrenen kuş misali yeniden
uçmayı öğreniyorsun. İnsanlara için kan ağlasa bile kendini enerjik, canlı , güçlü
olmayı gösteriyorsun.
Bunları yazmamdaki tek sebep hepimiz insanız duygularımız var, umutlarımız
var, iyi olmak, kötü olmak, mutlu yada mutsuz olmak var olan ve her daim
karşımıza çıkabilecek olaylardır.İnsanlar yaşamış olduğu sıkıntılara bazen iyi ki
yaşamışım diyor .Yaşama eskisinden daha güçlü, daha sağlam adımlarla yol
alıyor.Çünkü bazı şeylerin denklemini en önemlisi de kendi denklemini çözerek
farkındalıkla , büyük değişimle bir sıfır önde yaşama sarılıyorsun.
HAYAT HİÇ BİR ZAMAN KENDİNİ BULMAK İLE İLGİ Lİ OLMAMIŞTIR.HAYAT HER
ZAMAN KENDİNİ YARATMAKLA İLGİLİDİR.
FERAH USLU